Η Opera About Refugee Children θα κάνει πρεμιέρα στο Spoleto Festival

Μια όπερα δωματίου για τα παιδιά πρόσφυγες και το τραύμα του μαζικού εκτοπισμού θα κάνει πρεμιέρα του χρόνου στο Spoleto Festival USA, ανακοίνωσε το Σάββατο η οργάνωση στο Τσάρλεστον της SC.

Αυτό το έργο, “Ruinous Gods”, αφηγείται την ιστορία μιας μητέρας και της 12χρονης κόρης της, που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το σπίτι τους. Η όπερα θυμίζει τις κρίσεις για τις οικογένειες προσφύγων και τα παιδιά μεταναστών που έχουν διαδραματιστεί τα τελευταία χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και αλλού.

Η βιολονίστρια και συνθέτης Layale Chaker, που γεννήθηκε στη Γαλλία και μεγάλωσε στον Λίβανο, γράφει τη μουσική, σε λιμπρέτο της Lisa Schlesinger, θεατρικής συγγραφέα, ακτιβίστριας και παιδαγωγού από τη Νέα Υόρκη.

«Το “Ruinous Gods” μιλάει για το τρελό πολιτικό τέλμα που παρασύρει τους πιο ευάλωτους στον κόσμο”, δήλωσε ο Μένα Μαρκ Χάνα, γενικός διευθυντής του Spoleto. «Οι αντηχήσεις αυτού του κομματιού με συγκλόνισαν μέχρι τον πυρήνα μου, ειδικά ως πατέρας».

Το φεστιβάλ, γνωστό για τη συγκέντρωση καλλιτεχνών σε διάφορους κλάδους και την ανάθεση και τη σκηνοθεσία καινοτόμων έργων, επιδίωξε τα τελευταία χρόνια να αντιμετωπίσει πιο άμεσα τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα.

Πέρυσι, ο Spoleto έκανε την πρεμιέρα της “Omar”, μιας όπερας των Rhiannon Giddens και Michael Abels βασισμένη στην αυτοβιογραφία του Omar Ibn Said, ενός μουσουλμάνου άνδρα από τη Δυτική Αφρική που σκλαβώθηκε και μεταφέρθηκε στο Τσάρλεστον το 1807. Το έργο συνεχίστηκε στο κερδίσει το βραβείο Πούλιτζερ για τη μουσική.

Το “Ruinous Gods” εστιάζει σε μια κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο παραίτησης, κατά την οποία τα παιδιά που ζουν σε κατάσταση κενού πέφτουν σε καταστάσεις κώμα. Βασίζεται χαλαρά στην ελληνική ιστορία της Περσεφόνης και της Δήμητρας.

Η Schlesinger είπε ότι άρχισε να σκέφτεται την ιστορία καθώς μια ορμή μεταναστών, πολλοί από τη Συρία, εισήλθαν στην Ευρώπη το 2015. Συγκινήθηκε από αναφορές σχετικά με το σύνδρομο παραίτησης που έπληξε τα παιδιά πρόσφυγες στη Σουηδία το 2017.

«Μπορούσα να νιώσω αυτά τα παιδιά μέσα στο σώμα μου, όπως ένιωθαν ότι έπρεπε να κοιμηθούν για να βρεθούν στον κόσμο», είπε. «Αυτή ήταν πραγματικά η γένεση αυτού του κομματιού».

Η Τσάκερ είπε ότι η επιθυμία της για το έργο ήταν να προκαλέσει νέες συζητήσεις για το πώς οι κυβερνήσεις και οι κοινωνίες αντιμετωπίζουν τις οικογένειες μεταναστών.

«Ελπίζω ότι αυτό μας παρέχει τα μέσα για να ανακρίνουμε την κληρονομιά μας, την κατάσταση του κόσμου καθώς αφήνουμε στα παιδιά μας», είπε. «Πώς μπορούμε να τα πάμε καλύτερα και πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι θα αφήσουμε τον κόσμο πιο ευγενικό και δίκαιο σε αυτούς, για να μπορέσουν να συνεχίσουν;»