[ad_1]
«Γεια, με λένε Celine Song και είμαι η συγγραφέας και σκηνοθέτης του «Past Lives»». [MUSIC PLAYING] «Λοιπόν, η σκηνή είναι μεταξύ του Hae Sung, τον οποίο υποδύεται ο Teo Yoo, και της Nora, που υποδύεται η Greta Lee, και αφορά αυτούς τους δύο χαρακτήρες που δεν έχουν δει ο ένας τον άλλον προσωπικά εδώ και 24 χρόνια. Και κάπως επανενώνονται στη Νέα Υόρκη. Και το επίκεντρο της σκηνής είναι ο τρόπος που ο Hae Sung φαίνεται τόσο χαμένος και μόνος και πολύ μικρός στη Νέα Υόρκη, στην πόλη που του είναι ξένη. Είναι μια πόλη που είναι εδώ ως τουρίστας. Και αυτό που προσπαθούμε, φυσικά, να συλλάβουμε εδώ, είναι ένα είδος άγχους και ενθουσιασμού. Είναι ένα είδος μίξης και των δύο αναμονής για τον παλιό σου φίλο που δεν έχεις δει εδώ και πολύ καιρό. Και δεν ξέρει τι να περιμένει. Και θέλαμε να μοιάζει με παιδί στη σκηνή. Ξέρεις, αυτός καθώς αγγίζει τα μαλλιά του για να τα φτιάξει, γιατί θέλει απλώς να αφήσει μια καλή εντύπωση. Και μιλάμε πραγματικά για την αποτύπωση αυτής της στιγμής όπου η Νόρα πρόκειται να φωνάξει το όνομά του και αυτός θα γυρίσει. Και όλο αυτό το πλάνο είχε στηθεί για αυτή τη στροφή». [CAR HORNS] «Χάε Σουνγκ!» «Και τότε νιώθουμε πραγματικά το είδος της έκπληξης ή του δέους του καθώς βλέπει τη Νόρα. Και ο τρόπος που το έγραψα κάπως αυτό στο σενάριο, είναι ότι είναι σαν να βλέπει εκείνος ένα φάντασμα, και εκείνη επίσης να βλέπει ένα φάντασμα. Κάπως σαν να βλέπουν ένα φάντασμα ο ένας στον άλλον. Και δεν είναι μόνο αυτό το φάντασμα, ένα πραγματικό άτομο που είναι σωματικό, αλλά περπατά και προς το μέρος του. Και είναι γραφτό να είναι λίγο τρομακτικό». [FOOTSTEPS] – [NON-ENGLISH SPEECH] «Λοιπόν, αυτή είναι η στιγμή στο παρελθόν για αυτούς όπου ήταν αγαπημένοι της παιδικής ηλικίας. Και νομίζω ότι για εκείνη τη στιγμή, ότι γενικά, μεταφέρεσαι κάπως πίσω στο χρόνο. Και η Νόρα εδώ σπάει το φράγμα μεταξύ τους και περνάει από πάνω. Και η ηχητική σχεδίαση για αυτό είναι επίσης για τη Νέα Υόρκη που συντρίβεται πάνω τους καθώς πλησιάζει για να τον αγκαλιάσει». [TRAFFIC] [CAR HORNS] «Υπάρχει πολύ λίγος διάλογος στη σκηνή. Έτσι, τόσα πολλά από αυτά έπρεπε να συμβούν μέσω του τρόπου που ζουν με αυτή τη στιγμή και προσπαθούν να πλοηγηθούν στο πώς νιώθουν. Και αυτή η συγκεκριμένη λήψη είναι κάτι που εγώ και ο DP μου, ο Shabier Kirchner, αντλούσαμε από ένα κόλπο της Kore-eda, που είναι αυτό που λέμε αιωρούμενη κάμερα. Εδώ, είμαστε με τον Hae Sung, και είμαστε τόσο χαρούμενοι που τον βλέπουμε και είμαστε ενθουσιασμένοι που θα το ζήσουμε αυτό μέσα από αυτόν, αλλά μας λείπει η Nora. Έτσι, η κάμερα κινείται για να δούμε τη Νόρα». – [NON-ENGLISH SPEECH] [MUSIC PLAYING] «Και τώρα είμαστε τόσο χαρούμενοι που βλέπουμε τη Νόρα και είμαστε χαρούμενοι που ζούμε αυτή τη στιγμή μαζί της. Και, αλλά είμαστε χαρούμενοι που είμαστε εδώ, αλλά αρχίζουμε να μας λείπει και ο Hae Sung, οπότε υπάρχει λίγη λαχτάρα που χτίζεται. Και μετά προχωράμε και βλέπουμε ξανά τον Hae Sung. Και είμαστε τόσο χαρούμενοι που βλέπουμε τον Hae Sung. Και νομίζω ότι αυτό το συναίσθημα είναι πραγματικά το πράγμα που αναζητούσαμε για αυτό που θέλαμε να είναι αυτό. Γιατί τώρα θα μας λείψει ξανά ο Χάε Σουνγκ και χαιρόμαστε πολύ που βλέπουμε τη Νόρα. Και αυτό είναι το είδος της συναισθηματικής κατάστασης που θέλουμε να βάλουμε στο κοινό, της λαχτάρας και επίσης της χαράς που βλέπουμε κάποιον, κάτι που είναι κάπως η καρδιά της σκηνής. Και φυσικά, είναι τόσο χαρούμενοι και τους απομακρύνουμε κάπως από τη σκηνή». – [NON-ENGLISH SPEECH] – [NON-ENGLISH SPEECH] – [NON-ENGLISH SPEECH] – [NON-ENGLISH SPEECH] [LAUGHS]
[ad_2]
Source link

