[ad_1]
Οι αστυνομικές διαδικασίες δεν ξεκινούν συνήθως λέγοντας ότι το έγκλημα που βρίσκεται στο χέρι δεν θα εξιχνιαστεί. Αλλά το «The Night of the 12th» του Dominik Moll κάνει ακριβώς αυτό, και στη συνέχεια παρακολουθεί έναν Γάλλο ερευνητή να εργάζεται σε μια υπόθεση δολοφονίας πριν την εγκαταλείψει απρόθυμα. Αυτή είναι μια αναζωογονητικά θεμελιωμένη, απατηλά ξεκάθαρη εικόνα της καταπολέμησης του εγκλήματος ως ένα άλεσμα ψευδών οδηγιών, κούρασης στο χώρο εργασίας και χωρίς κλείσιμο.
Πηγαίνοντας αργά στο σπίτι από ένα πάρτι, η Κλάρα, μια χαρούμενη έφηβη (Lula Cotton Frapier), πέφτει με καύσιμα από έναν άγνωστο με κουκούλα και πυρπολείται. Ο Yohan (Bastien Bouillon), ένας εξαιρετικά τετράγωνος νέος αρχηγός μιας μονάδας δικαστικής αστυνομίας, ρωτά μια σειρά από πρόχειρους και απορριπτικούς τύπους με τους οποίους η Clara μπορεί να είχε εμπλακεί, χωρίς να δίνει οριστικές απαντήσεις. Η φίλη της Κλάρα προσφέρει μια απάντηση που συνοψίζει όμορφα τον μισογυνισμό του να υπόκεινται σε τέτοια τυχαία βαρβαρότητα: ήταν επειδή ήταν κορίτσι.
Πιθανοί ύποπτοι εμφανίζονται και μετά πέφτουν μακριά. Ο ήχος τηλεφωνικών κλήσεων αναλύεται, χωρίς αποτέλεσμα. Μετά από μερικά χρόνια, ένας δικαστής ενδιαφέρεται για την ψυχρή υπόθεση, χρηματοδοτώντας νέα επιτήρηση. Αλλά παρόλο που ο ανέκφραστος Yohan φαίνεται να είναι ένα από τα καλά παιδιά, κάνει κύκλους και δεν μπορεί καν να βοηθήσει τον καμμένο σύντροφό του, Marceau (Bouli Lanners).
Παρ’ όλες τις καλύτερες προθέσεις, το «σκάσιμο μιας υπόθεσης» απλώς δεν συμβαίνει μερικές φορές, και η ταινία (βασισμένη σε ένα βιβλίο μη μυθοπλασίας της Pauline Guéna) ουσιαστικά αποφεύγει τη μαγική σκέψη που έχουμε απορροφήσει από δεκαετίες φαλλοκρατικού εγκλήματος- νήματα μάχης. Αντίθετα, είναι θέμα αντιμετώπισης μακροχρόνιων απογοητεύσεων και αποτυχιών σε αργή κίνηση — κάτι που δυστυχώς είναι πιο κοντά σε πολλές κοινές εμπειρίες από τον ηρωισμό της σωτηρίας.
The Night of the 12th Χωρίς βαθμολογία. Στα γαλλικά με υπότιτλους. Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα 55 λεπτά. Σε θέατρα.
[ad_2]
Source link
