Η Δραματική Σειρά Apple TV+ είναι το «Gambit της Βασίλισσας» του κρασιού – Προθεσμία

Καλώς ήλθατε στο Global Breakouts, το δεκαπενθήμερο σκέλος του Deadline στο οποίο ρίχνουμε τα φώτα της δημοσιότητας στις τηλεοπτικές εκπομπές και τις ταινίες που το σκοτώνουν στις τοπικές τους περιοχές. Ο κλάδος είναι τόσο παγκοσμιοποιημένος όσο ποτέ άλλοτε, αλλά οι επιτυχίες εμφανίζονται συνεχώς στις τσέπες του κόσμου και μπορεί να είναι δύσκολο να παρακολουθείτε… Έτσι, θα κάνουμε τη σκληρή δουλειά για εσάς.

Αυτή την εβδομάδα παρουσιάζουμε το Drops of God, μια επιτυχία του αναρριχητικού φυτού της Apple TV+ της οποίας η προέλευση βρίσκεται στα ιαπωνικά manga και στους αμπελώνες της Γαλλίας. Προερχόμενο από τον Γαλλο-βιετναμέζο συγγραφέα Quoc Dang Tran, το έργο περιλαμβάνει εταίρους από την Ασία, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ και ήταν μια κρίσιμη συντριβή από την κυκλοφορία στις 21 Απριλίου — με βαθμολογία 100% στο Rotten Tomatoes. Με τους προϋπολογισμούς να γίνονται πιο αυστηροί και την ανάγκη για διεθνή συνεργασία να είναι πιο εμφανής μέρα με τη μέρα, η ήσυχη αλλά συναισθηματικά συγκινητική σειρά για δύο άτομα που διαγωνίζονται για το βραβείο μιας συλλογής κρασιών πολλών εκατομμυρίων δολαρίων θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για τους παραγωγούς που θα ακολουθήσουν στο μέλλον.

Όνομα: Drops of GodΧώρα: Γαλλία/ΙαπωνίαΔίκτυα/streamers: Apple TV+, France Télévisions, Hulu Japan Παραγωγοί: Les Productions Dynamic (Dynamic Television), Legendary Television σε συνεργασία με το 22H22, Adline EntertainmentΓια τους θαυμαστές των: The Queen’s Gambit, The LunchboxDivisions

Όταν το περιοδικό Weekly Morning δημοσίευσε για πρώτη φορά ένα manga για το κρασί το 2004, δεν φαινόταν η πιο προφανής ιδιότητα να γίνει μια δραματική σειρά high-end σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, αλλά αυτό ακριβώς συνέβη. Το 神の雫 (Kami, No Shizuku), από τον συγγραφέα Tadashi Agi και με έργα τέχνης του Shu Okimoto, ήταν μια ασυνήθιστη ιστορία για έναν Ιάπωνα που αναγκάζεται να γίνει ειδικός στο κρασί για να κερδίσει την εκτενή και ακριβή συλλογή κρασιών του αείμνηστου πατέρα του. Η τηλεοπτική έκδοση ενσωματώνει κάπως μια πιο διεθνή αφήγηση, αλλά, σε γενικές γραμμές, παραμένει πιστή στο αρχικό υλικό.

Η Γαλλίδα ηθοποιός Fleur Geffrier (Elle) πρωταγωνιστεί ως Camille Léger δίπλα στην Tomohisa Yamashita (The Head) στη σειρά οκτώ μερών, με τον Geffrier να αναλαμβάνει τον ρόλο του παιδιού ξένου (που άλλαξε σε μια Γαλλίδα κόρη στη σειρά), που μαθαίνει ότι πρέπει να κυριαρχήσει και να αναγνωρίσει σωστά τις ιδιότητες 13 κρασιών για να αναλάβει τον έλεγχο της συλλογής του πρόσφατα αποθανόντος πατέρα της. Ο Yamashita υποδύεται τον διάσημο νεαρό οινολόγο Issei Tomine, ο οποίος υιοθετήθηκε ουσιαστικά στην οικογένεια του διάσημου Alexandre Léger στο Τόκιο και του δόθηκε η ίδια ευκαιρία να κερδίσει την περιουσία. Το ζευγάρι εμπλέκεται σε μια τεταμένη μονομαχία των αισθήσεων, καθώς η Camille συνειδητοποιεί ότι έχει εξαιρετικές ικανότητες γεύσης και όσφρησης και μπορεί να ανταγωνιστεί επιτυχώς την εμπειρία του Issei στο κρασί.

Η ιδέα της τηλεόρασης σφυρηλατήθηκε όταν ο διεθνής ειδικός συμπαραγωγής Dynamic Television (Harry Wild, Ginny & Georgia, The Sommerdahl Murders) επέλεξε τα δικαιώματα για το manga Kodansha αφού ο συνεργάτης και εκτελεστικός παραγωγός της σειράς Klaus Zimmermann παρατήρησε ότι τα κόμικ ήταν δημοφιλή τόσο στην Ιαπωνία όσο και στο κρασί- αγαπώντας τη Γαλλία. Επικοινώνησε με έναν παλιό γνώριμο — Call My Agent!, τον συγγραφέα Marianne and Paralleles Quoc Dang Tran — για να εξερευνήσει μια διασκευή. (Το ζευγάρι είχε συνεργαστεί στο παρελθόν στη βρετανική-γαλλική δραματική σειρά Death in Paradise το 2011.)

«Διάβασα το manga και νόμιζα ότι θα ήταν αδύνατο, αλλά δεν είπα «όχι» αμέσως», θυμάται ο Tran. «Το σκέφτηκα από τη μια μέρα στην άλλη και παρόλο που είμαι νεοφώτιστη του κρασιού, υπήρχαν πράγματα που με γοήτευαν, όπως οι οικογενειακές σχέσεις».

Ο Zimmerman προσθέτει: «Κοιτάζοντας πίσω στην καριέρα μου, πάντα αναλάμβανα προκλήσεις. Όταν οι άνθρωποι είπαν ότι ήταν αδύνατο, μου κέντρισε το ενδιαφέρον».

Μόλις ο Τραν συμφώνησε να διασκευάσει τα βιβλία – μια αναχώρηση για έναν γραφέα που ήταν γνωστός κυρίως για τη γραφή ειδών – ο συγγραφέας με έδρα το Παρίσι υπέθεσε ότι θα μετέφερε ολόκληρη την ιστορία στη Γαλλία, αλλά γρήγορα συνειδητοποίησε ότι υπήρχε μια μεγαλύτερη διεθνής ιστορία να πει. «Τότε άρχισαν τα προβλήματα», λέει, με μια άτακτη λάμψη στο μάτι. Αυτό που προέκυψε ήταν μια σειρά στον κόσμο του εκλεκτού κρασιού που γυρίστηκε στα Γαλλικά, Ιαπωνικά και Αγγλικά, με σκηνοθέτη τον Oded Ruskin, ο οποίος έχει σκηνοθετήσει επεισόδια του Amazon’s Absentia και του Hulu’s No Man’s Land. Τα γυρίσματα έγιναν στην Ιαπωνία, τη Γαλλία και την Ιταλία.

Η παράσταση έχει προϋπολογισμό περίπου 30 εκατομμύρια δολάρια. Η Legendary Television πήρε διεθνή δικαιώματα πωλήσεων και έκλεισε μια σημαντική παγκόσμια συμφωνία με την Apple TV+ για το πρώτο παράθυρο, όπως ανέφερε για πρώτη φορά το Deadline τον Ιανουάριο. Αυτό σήμαινε ότι οι συμπαραγωγοί France Télévisions και Hulu Japan πήραν μη αποκλειστικά δεύτερα παράθυρα, με την Apple να γίνεται το αποκλειστικό σπίτι της εκπομπής και στις δύο χώρες. Κατανοούμε ότι η συμφωνία της Apple κάλυψε τη χρηματοδότηση του ελλείμματος της Legendary.

Ο Τραν λέει ότι η πρόκληση ήταν να κάνει τον πλούσιο και μυστικοπαθή κόσμο του εκλεκτού κρασιού συναρπαστικό και συναρπαστικό, παραμένοντας ήσυχος και συγκρατημένος. «Αν έχεις παρακολουθήσει [Hulu’s] Το Bear, Drops of God βρίσκεται στο άλλο άκρο του φάσματος», λέει. «Η πλοκή του διαγωνισμού βοήθησε, αλλά ταυτόχρονα έπρεπε να βρούμε άλλα σημεία πλοκής που ήταν αρκετά συναρπαστικά. Γνωρίζαμε ότι το τοπίο γύρω του θα ήταν όμορφο και κομψό, αλλά ο κόσμος μπορούσε να θεωρηθεί ελιτίστικο, γι’ αυτό προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε συγγενείς χαρακτήρες και να πούμε περισσότερα για την ανθρώπινη κατάσταση.

«Μπορεί να έρθεις για το κρασί, αλλά μένεις για τους χαρακτήρες».

Όσοι περιμένουν κάτι πιο παρόμοιο με το Sideways, η ταινία του Alexander Payne που ήταν υποψήφια για Όσκαρ το 2004 με πρωταγωνιστές τον Paul Giamatti και τον Thomas Haden Church, μάλλον θα πρέπει να το ξανασκεφτούν. Αντίθετα, ο Zimmermann επισημαίνει αφηγηματικές ομοιότητες με την ινδική ταινία The Lunchbox πριν από μια δεκαετία, η οποία ήταν υποψήφια για BAFTA, σχετικά με μια νεαρή νοικοκυρά που συνδέεται με έναν ηλικιωμένο άνδρα μέσω σημειώσεων σε ένα μεσημεριανό κουτί – λόγω της εστίασης στην τοποθέτηση του συναισθηματικού βάρους της ιστορίας στις αισθήσεις. «Κάθε φορά που μια τηλεοπτική εκπομπή ή μια ταινία το πετυχαίνει αυτό, μου προκαλεί ανατριχίλα», λέει.

«Το Sideways μιλάει για δύο μεσήλικες άντρες που αντιμετωπίζουν μια υπαρξιακή κρίση, μιλούν και πίνουν κρασί καθώς περνούν από εσωτερική αναταραχή», προσθέτει ο Τραν. «Προσπαθήσαμε να κάνουμε κάτι πολύ πρωτότυπο – κάθε επεισόδιο είναι σε ένα νέο περιβάλλον και είναι μια διαφορετική εμπειρία. Δεν είχα καμία απολύτως αναφορά όταν έγραφα το Drops of God, οπότε ήταν λυτρωτικό. Ήξερα ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να μεταδώσω τις αισθήσεις –το κρασί έχει να κάνει με τη γεύση, την όσφρηση, ακόμα και την αφή και το κοινό δεν τις έχει– αλλά νομίζω ότι πέτυχε».

Η σειρά κυκλοφόρησε στις 21 Απριλίου στο Apple TV+ και έκτοτε συγκεντρώνει καλές κριτικές, αν και το Deadline δεν μπόρεσε να λάβει δεδομένα αξιολογήσεων. Ακόμη και μια από τις πιο μεσαίες γραφές, από την Telegraph του Ηνωμένου Βασιλείου, είπε ότι η σειρά δίνει «δυνατές νότες του The Queen’s Gambit», της σειράς του Netflix με πρωταγωνίστρια την Anya Taylor-Joy που έκανε τον άγριο κόσμο του σκακιού σέξι και συναρπαστικό.

Ευρώπη και Ασία συνδυάζονται

Η παράσταση σηματοδοτεί μια σπάνια συμπαραγωγή σεναρίου Ευρώπης-Ασίας υψηλής ποιότητας — τα τελευταία χρόνια περιορίστηκε σε δραματικές σειρές όπως το Giri-Haji (2019) του BBC και του Netflix και το Tokyo Vice των HBO Max και Wowow (2022). «Χρειάζεσαι μια γέφυρα μεταξύ Ευρώπης και Ασίας και το σενάριο χρειάζεται έναν λόγο για να υπάρχει», λέει ο Τραν. “Αν είναι τεχνητό, οι θεατές θα το αισθανθούν.”

Για τον Zimmermann, το Drops of God’s επιτυχία «ανοίγει μεγάλες, νέες ευκαιρίες», αλλά προειδοποιεί: «Ταυτόχρονα γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Όλοι αντιμετωπίζουν τη συμπαραγωγή ως οικονομική αναγκαιότητα και όχι κάτι που καθοδηγείται δημιουργικά.

«Έχετε τον χώρο για να δουλέψετε, αλλά για να εκπληρώσετε την εξίσωση που χρειάζεστε για να βεβαιωθείτε ότι δεν θα φτιάξετε μια πουτίγκα όπου κανείς δεν είναι ευχαριστημένος στο τέλος. Όσο περισσότερο κόσμο έχεις γύρω από το τραπέζι, τόσο περισσότερους ανθρώπους έχεις να εξυπηρετήσεις».

Και ενώ οι ευρωπαίοι-αμερικανοί συνεργάτες είναι ακόμα δύσκολο να συγκεντρωθούν, ο Zimmerman σημειώνει, πιο θετικά, ότι ορισμένοι Αμερικανοί θεατές θα παρακολουθούν πλέον «αυθεντικές» σεναριακές εκπομπές σε οποιαδήποτε γλώσσα. «Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξει ένα άνοιγμα πολιτιστικά, όχι μόνο στη βιομηχανία αλλά και με το κοινό», λέει.